Włókniak twardy

Charakterystyka 

Włókniak twardy, znany również jako dermatofibroma, jest drugim, obok włókniaka miękkiego, rodzajem włókniaka. Jest to łagodna, bezbolesna łagodna zmiana nowotworowa, zbudowana z tkanki włóknistej, którą usuwa się nie ze względów medycznych, ale estetycznych i praktycznych. Guz jest zbity i zazwyczaj przybiera kolor brązowawy lub czerwony, a jego powierzchnia jest szorstka lub chropowata. Włókniak twardy ma kształt kulisty lub workowaty, a jego rozmiary osiągają 10 milimetrów średnicy. Najczęściej pojawia się na kończynach dolnych, ale także na brzuchu czy pośladkach. W rzadkich przypadkach może powstać na twarzy i tułowiu.

Przyczyny

Proces tworzenia się włókniaka twardego może trwać nawet kilka miesięcy. Jest to zmiana nabyta i występuje zarówno u mężczyzn, jak i kobiet. Często powstaje w miejscu ukąszenia, przebytego stanu zapalnego (np. mieszków włosowych), zakażenia wirusowego czy urazu. Do grona osób bardziej narażonych na powstawanie włókniaków zaliczamy chorych na cukrzycę, otyłość i zespół Recklinghausena. Tworzenie się tego typu zmian ma podłoże genetyczne, więc niektóre osoby są na nie bardziej narażone.

Diagnostyka

Do poprawnego zdiagnozowania włókniaka twardego niezbędna jest wiedza doświadczonego lekarza dermatologa, który wykonuje badanie dermoskopowe, ponieważ zmiana bywa mylona z brodawczakiem, włókniakomięsakiem, a nawet czerniakiem.  Podczas rozpoznania bierze się pod uwagę wielkość, kolor, kształt, strukturę, umiejscowienie oraz czas powstania i liczbę włókniaków, jeśli jest ich więcej niż jeden. Lekarz może zalecić biopsję, a następnie badanie histopatologiczne, które pomoże określić charakter zmiany.

Metody leczenia

Jeżeli pacjent czuje potrzebę usunięcia włókniaka ze względów estetycznych lub praktycznych, może poddać się chirurgicznemu wycinaniu zmiany. Zabieg chirurgiczny jest jedną z najlepszych metod na pozbycie się włókniaka – jest skuteczny, szybki i bezpieczny. W naszej Klinice zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym przez wykwalifikowanego chirurga za pomocą skalpela. Po wycięciu, jeśli to konieczne, zakładane są szwy. Okres gojenia wynosi około 1 tygodnia, a w miejscu wycięcia, może, choć nie musi, powstać niewielka blizna. Niestety inne metody, takie jak krioterapia, nie gwarantują, że zmiana nie pojawi się znowu w tym samym miejscu.


Umów wizytę


Wyślij wiadomość
TOP